Zwierzę to występuje niemalże wszędzie, znajdziemy je w Azji, północnej Afryce, jak i Europie czy Ameryce Północnej. Biedronka dostosowała się niemal do każdego środowiska, żyje w ogrodach, parkach, sadach i łąkach, a warunkiem jej bytowania w danym otoczeniu są mszyce, którymi się żywi. Kuna domowa jest zwierzęciem niewielkim, a przy tym bardzo zwinnym. Zgodnie z zasadą, że “lepiej zapobiegać niż leczyć”, można się ustrzec jej zamieszkaniu w budynku. W tym celu należy skontrolować dom pod kątem wszelkich otworów, którymi zwierzę mogłoby się dostać do środka. Przeciętna waga dorosłego osobnika zamyka się w przedziale od 350 do 680 kg. Takie zwierzę osiąga długość do 310 cm i wysokość w kłębie dochodzącą do 150 cm. Należy podkreślić, że w przypadku gatunku Ursus maritimus, różnice w morfologii samców i samic są wyraźnie zarysowane. Cechy samców: długość – do 310 cm, Chupacabra (wym. / tʃ u p a ' k a b ɾ a /; hiszp. la chupacabra, również chupacabras – dosł. wysysacz kóz, z hiszp. chupar – ssać, la cabra – koza) – legendarne latynoamerykańskie zwierzę, obiekt badań kryptozoologii, którego istnienia nie udało się wiarygodnie potwierdzić. Jej rzekome występowanie powiązane jest z . Kuna to mocny przeciwnik. Choć wygląda niewinnie wielu osobom spędza sen z powiek. Otrzymujemy mnóstwo pytań o kuny, dlatego postanowiliśmy dziś zebrać je w pigułkę i udzielić odpowiedzi na te, które pojawiają się najczęściej. Piszemy też, czy zwalczanie kun może być skuteczne! Zapraszamy do lektury 🙂 Zwalczanie kun to temat-rzeka. Choć w internecie przeczytacie mnóstwo porad, jak to robić, to od razu musimy Wam zastrzec, że nie jest to takie proste, jak się wydaje i jak radzą internauci. Jeśliby tak było, wystarczyłoby w pierwszym lepszym markecie budowlanym kupić pułapkę, założyć kawałek szynki i w ciągu jednej nocy kuna jest złapana. Skąd zatem biorą się zgłoszenia od Klientów, którzy miesiącami męczą się z kunami? Właśnie z faktu, że ich zwalczanie jest dużo trudniejsze niż się wydaje. Ale nie martwcie się, jeśli walczycie z kunami, dobrze trafiliście, DDD Protect ma wieloletnie doświadczenie w ich odławianiu. A tymczasem prezentujemy Wam odpowiedzi na 10 najczęściej zadawanych nam pytań w związku z kunami. 1. Jak rozpoznać kunę leśną? Kuna leśna to najczęściej zadomawiająca się na poddaszach kuna. Posiada brązowe, wydłużone ciało osadzone na krótkich i ruchliwych nogach, zakończone długim i puszystym ogonem. Jej pysk jest dość charakterystyczny: wyciągnięty ku przodowi. Cała głowa jest nieco spłaszczona i wąska, na jej bokach znajdują się duże oczy. Kuna leśna posiada trójkątne i dość duże uszy. Zwierzę to mierzy ok. 50 cm (+/- 10 cm) długości, nie licząc ogona, który może mieć nawet 20 cm, czyli niemal połowę długości ciała kuny. Samce są zazwyczaj większe od samic. Tym, co jest najbardziej charakterystyczne dla kuny leśnej, jest widoczny pod szyją „śliniak”. W istocie jest to biała lub lekko żółta plama, jednolita u kuny leśnej, natomiast u kuny domowej rozwidlona na dwie części, zachodząca na łapy. 2. Po czym poznać obecność kuny na poddaszu? Choć kuny starają się nie wchodzić człowiekowi w drogę i pozostać poza zasięgiem jego wzroku, to jednak są pewne symptomy obecności kuny na poddaszu, których nie da się nie zauważyć. Należą do nich: obecność odchodów o nieprzyjemnym zapachu – często widać w nich nieprzetrawione owoce; leżące martwe ptaki, małe gryzonie i inne drobne zwierzęta – kuny bowiem żywią się nimi i często przynoszą je martwe jako posiłek na później; dziury w materiale izolacyjnym dachu; hałas – kuny mogą strącać przedmioty, a jeśli jest ich kilka, walczą ze sobą i wydają syki. 3. Jak kuna wchodzi pod dach? Tak naprawdę kuna do wniknięcia pod dach wykorzystuje istniejącą szczelinę czy otwór. Może to być uchylone okno, dziura w murze czy jakakolwiek szczelina. Zwierzę to jest bardzo zwinne i elastyczne, a przy tym cienkie i długie, a także niezbyt wielkie. Z łatwością prześlizgnie na poddasze, o ile tylko znajdzie dogodny otwór. 4. Czym się żywią kuny? Kuny nie mają wielkich wymagań żywieniowych i szybko przystosowują się do zmieniających się pór roku i innego pożywienia. W związku z tym kuna żywi się zarówno owocami, jak i małymi zwierzętami należącymi do wielu rodzajów i gatunków. Zjada małe ssaki, płazy, ptaki, owady, a także w miarę dostępności – owoce. Jeśli zamieszka blisko ludzi, skusi się na wszelkiego rodzaju odpadki. Żywi się ponadto jajami, a jeśli dostanie się do spiżarni czy magazynu, nie pogardzi w zasadzie niczym, co tam znajdzie. 5. Kiedy kuna wychodzi? Kuny stają się aktywne wieczorem i w nocy, co jednak nie oznacza, że w dzień nie można jej spotkać. Późny wieczór i noc to główne pory jej aktywności, i wtedy właśnie najczęściej można zobaczyć kuny myszkujące po strychu czy biegające wokół domu. 6. Czy kuny są groźne? Kuny nie starają się wchodzić człowiekowi w drogę i z pewnością nie jest ich celem atakowanie człowieka. Niemniej jednak jest to drapieżnik, może pogryźć czy podrapać i dlatego należy się pilnować. Niebezpieczeństwo związane z kunami leży gdzie indziej. Jeśli zadomowią się na poddaszu mogą całkowicie zniszczyć dach, a koszt jego odbudowy czy nawet tylko remontu może być ogromny. Obecność kun w pobliżu człowieka stwarza też niebezpieczeństwo dla samochodów: lubią one bowiem gnieździć się pod maskami, grzejąc się w cieple silnika. Gryzą przy tym przewody i doprowadzają do całkowitego unieruchomienia auta i kosztownych napraw. 7. Czy kuny przenoszą choroby? Jak każdy drapieżnik, tak i kuny mogą być źródłem chorób, jeśli nie bezpośrednio, to na pewno pośrednio. Są źródłem wścieklizny, roznoszą chorobotwórcze drobnoustroje, zanieczyszczają odchodami poddasza. 8. Czy kuny atakują człowieka? Na szczęście nie. Robią wszystko, aby nie spotkać się z człowiekiem oko w oko, są wobec ludzi bardzo płochliwe. Oczywiście jako drapieżniki mogą zaatakować, jeśli zostaną przyparte do muru, odetnie im się drogę ucieczki. W praktyce jest to jednak w zasadzie niemożliwe, kuny są ruchliwe i świetnie udaje im się unikać obecności człowieka. Do tego stopnia, że złapanie ich do klatki graniczy z cudem. 9. Dlaczego nie umiem pozbyć się kuny? Przecież w internecie przeczytałem, że wystarczy kupić pułapkę, a jednak kuny na poddaszu, jak były, tak są! – takie zdanie dość często słyszymy od naszych Klientów. Problem z pozbyciem się kuny ma dwa źródła: po pierwsze kuny charakteryzują się tzw. neofobią, czyli lękiem przed nowością. Oznacza to, że jeśli w ich otoczeniu pojawi się nowy przedmiot, zwierzę czy człowiek, będą się bały i zrobią wszystko, aby uniknąć konfrontacji. Takim przedmiotem jest ustawiona pułapka: choćby wybrać najbardziej smakowitą przynętę, kuna do niej nie podejdzie. Musi minąć pewien okres czasu. Drugi problem związany jest z ogromną wrażliwością kun na zapachy. Nawet jeśli przeczytamy, że kuna łapie się na surowe rozbite jajko, ale umieścimy je gołą ręką, to kuna wyczuje zapach człowieka i ominie je szerokim łukiem. Dlatego odławianie kuny powinno odbywać się z ograniczeniem śladów zapachowych człowieka, co nie jest proste. Zwalczanie kun i łasicowatych – Radom, Warszawa, Piaseczno My w DDD Protect posiadamy sprawdzone od lat sposoby na odławianie kun. Co ważne: nie zabijamy tych zwierząt, są one pod ochroną i byłoby to działanie karalne. Odławiamy je i wywozimy daleko od siedzib ludzkich, tam, gdzie dają sobie radę, a jednocześnie nie zagrażają człowiekowi i jego mieniu. Umiemy ominąć wszystkie problemy, które są związane ze zwalczaniem kun. Stosujemy sprawdzone przynęty i pułapki żywołowne. Dlatego jeśli Państwo borykają się z problemem kun, prosimy o kontakt, pomożemy! Kuna domowa to mały, drapieżny ssak bytujący w pobliżu ludzkich siedzib. Mimo że zwierzę poluje na myszy i szczury, to może również przynieść wiele szkód. Jeśli uwije sobie gniazdko w naszym ogrodzie, na poddaszu lub w garażu, nie będzie ją łatwo przegonić. Jak rozpoznać, czy nasz niechciany lokator to kuna? Można poszukać jej odchodów. Jak wyglądają odchody kuny? Jak wygląda kuna domowa i skąd wiadomo, że jest w naszym domu? Kuna domowa należy do rodziny łasicowatych i jako jedyny gatunek z tej rodziny osiedla się w pobliżu ludzkich siedzib. Można ją spotkać w całej Polsce. Zwierzę ma długi tułów i dość krótkie nogi oraz puszysty, długi ogon. Osiąga około 50 cm długości (bez ogona) i waży zwykle od 1 do 2,5 kg. Kuna domowa ma szarobrązową sierść, a na szyi białą plamę, która rozwidla się i sięga do przednich łap. Jesli wieczorami słyszymy odgłosy chrubotania, przeciągania, stukotu może to znaczyć, że w naszym domu zadomowiła się kuna. Jest to niebezpieczne, ponieważ gryzonie te powodują straty w warstwie izolacyjnej. Należy niezwłocznie wezwać specjalistę do spraw deratyzacji lub wstępnie ocenić stan części nieużytkowej poddasza (jeśli mamy do niej dostęp) i zweryfikować występowanie odchodów. Można także próbować ocenić czy na śniegu (w okresie zimowym) widoczne są ślady łap. Kuna silnie przywiązuje się do swojego terytorium i regularnie znaczy swój teren wydzieliną gruczołów oraz odchodami. Odchody kuny mają charakterystyczny wygląd, dzięki czemu łatwo rozpoznać „naszego lokatora”. Ponadto w pomieszczeniu, gdzie kuna bytuje, powinien być odczuwalny intensywny gryzący zapach moczu. Odchody znajdziemy przede wszystkim na wełnie lub wykończeniu części nieużytkowej strychu. Co więcej, w okresie największej aktywności zwierząt, czyli w lecie, gdy kuny mają okres godowy oraz w okresie, kiedy młode zaczynają zabawę, kuny zachowują się hałaśliwie. Co kuna robi w dzień? Kuna domowa zwykle żyje samotnie, a w pary łączy się tylko w okresie godowym od czerwca do sierpnia. W tym też okresie można zwierz eta spotkać w ciągu dnia, gdy przebiegają przez nasze podwórka. Dzieje się tak, ponieważ okres letni dostarcza kunie największej ilości pokarmu (różnego rodzaju owoce jak jagody, maliny, wiśnie, pisklaki czy myszy). Poza okresem rozrodczym kuna w ciągu dnia śpi, a jej aktywność zwiększa się znacząco w nocy, gdy poluje. Szkodniki w ogrodzie potrafią przyprawiać o zawrót głowy. Kret czy kuna to jedne z najczęściej spotykanych, które powodują znaczące szkody. Jak je rozpoznać i zwalczać? Przedstawiamy praktyczny poradnik. Szkodniki w ogrodzie Niewątpliwie zmorą wielu ogrodników są nie tylko susze, nadmierne opady, ale też szkodniki roślin, takie jak mszyce, biedronki czy turkuć. Są jednak również nieco większe szkodniki, które choć niewielkie w swoich rozmiarach, potrafią powodować duże szkody. Do takich zwierząt należą: kunakretnornica. Różnią się między sobą wyglądem i sposobem działania. Różne są więc także metody na pozbycie się ich z ogrodu. Kuna – jak wygląda? Kuna pochodzi z rodziny łasicowatych i w naszym kraju występuje jako kuna domowa lub kuna leśna. Są one łatwe do rozróżnienia, ponieważ kuna domowa ma większą i masywniejszą głowę niż kuna leśna. Ma również jasny nos i bardziej zaokrąglone uszy, a na jej szyi maluje się biała, rozwidlona, sięgająca przednich łap plama. Kuna domowa ma szorstką i szaro-brązową sierść. Leśna kuna natomiast jest wielkości kota, ma wąską głowę i duże oczy oraz ciemny lub wręcz czarny nos. Posiada także trójkątne, lekko zaokrąglone uszy z jasną obwódką. Jej sierść jest miękka i jasnobrązowa lub kasztanowa, a ogon odpowiada długości połowy ciała. Plama na szyi jest żółto-pomarańczowa i nigdy nie sięga przednich łap. Ten szkodnik potrafi się wspinać bez problemu po ścianach domów, przez co znajduje kryjówki np. w dachu. Kuna domowa prowadzi nocny tryb życia, a w ciągu dnia przebywa w stosach drewna, kamieni lub na strychu, w stodole czy piwnicy. Chętnie bowiem przebywa i osiedla się w mieście i w okolicy zabudowań wsi. Jej obecność zauważysz po regularnym znaczeniu odchodami i wydzieliną gruczołów. Da się ją również usłyszeć, ponieważ nocą kuny, biegając np. po dachu, hałasują. Kuna jako szkodnik żywi się owocami, roślinami, a często także myszami, ptactwem domowym i ich jajami. Zasięg nocnych wędrówek kuny może wynosić nawet 30 km. Kret w ogrodzie Kret to kolejny z listy szkodników, znienawidzonych przez ogrodników. Występuje w wielu ogrodach, a jego obecność można zauważyć głównie na podstawie charakterystycznych kopców ziemi na trawnikach lub rabatach. Kret to niewielki w rozmiarach ssak o aksamitnym czarnym futerku. Ma stosunkowo duże, ułatwiające kopanie łapy i małe oczy. Mimo że jest zmorą wielu właścicieli ogrodów, trzeba mieć także świadomość, że jednocześnie bywa pożyteczny, ponieważ zjada ślimaki, pędraki i inne szkodniki. Kret nie zapada w sen zimowy, a w ciągu doby potrafi kopać tunele przez nawet 12 godzin, tworząc kilkukilometrowe podziemne dróżki. Szkodnik pracuje w 3 cyklach w czasie doby – w czasie każdego 8-godzinnego cyklu 4 godziny tworzy korytarze i 4 godziny śpi w gnieździe. Najaktywniejsze są rano. Zwykle kopią korytarze na głębokości 5-10 cm pod powierzchnią. Nornica w ogrodzie – jak ją rozpoznać? Nornica to gryzoń z rodziny chomikowatych, który żyje w lasach, ogrodach i zaroślach polnych. Ma około 10-centymetrowy tułów i 5-centymetrowy ogon, zaokrąglone uszy i lekko wydłużony pyszczek. Jego futro przyjmuje barwę szarą z rudym odcieniem na grzbiecie. Nornica nie zapada w sen zimowy, prowadzi wieczorno-nocny tryb życia, ale także w dzień szuka czasem pożywienia. Potrafi wspinać się po drzewach i budować system podziemnych korytarzy. Wiosną żywi się siewkami roślin, ziołami i trawą, latem natomiast pączkami, owocami, nasionami, mchem i grzybnią. Z kolei zimą pozostaje jej jedynie kora drzew. Oprócz tego, przez cały rok zjada pająki, robaki i owady, czasem również jaja ptaków. Obecność nornicy w ogrodzie zauważysz po uszkodzonej korze drzew i krzewów oraz powyjadanych kłączach, cebulach kwiatowych i bulwach. Jak się pozbyć szkodników z ogrodu? Szkodniki w ogrodzie to nie jest łatwy temat. Są jednak skuteczne sposoby na to, by pozbyć się niektórych z nich. Jak odstraszać kunę? Ponieważ kuna jest pod ochroną, a więc jej celowe okaleczanie i chwytanie jest zabronione, trzeba wiedzieć jak umiejętnie i bez szkody dla zwierzęcia się go pozbyć. Oczywiście można stosować pułapki po uzyskaniu odpowiednich pozwoleń i odpowiednio sprawdzone pod kątem bezpieczeństwa. Wówczas bez szkody dla życia kuny można ją łapać i przesiedlać w nowe środowisko. Kunę można także odstraszać. Po pierwsze warto jednak sprawdzić którędy kuna dostaje się do naszej piwnicy lub na strych. Być może problem rozwiąże załatanie dziur w podbiciu dachowym. Warto również odciąć kunie drogę do kryjówki – jeśli wspina się ona po elewacji, a ułatwia jej to pnąca roślinność, można rozważyć jej wycięcie. Powinieneś również zamknąć kryjówkę od wewnątrz – specjalną siatką o drobnych oczkach, kawałkiem blachy itp. Przed wykonaniem tej czynności upewnij się, że kuna nie została w kryjówce. Gdy to nie pomaga, kunę można zwalczać takimi środkami jak: aparaty odstraszające – działa emitując ultradźwięki, których kuny nie lubiąpastuch elektryczny – kuna uczy się, podobnie jak krowa, że zbliżając się np. do strychu lub próbując wejść pod maskę samochodu, otrzymuje nieprzyjemny impuls elektrycznyśrodki zapachowe i naftalina – nieprzyjemne dla kuny środki, zwykle w formie sprayugłośna muzyka i drażniące odgłosy (np. przesuwanie mebli) – kuny nie lubią hałasu, a ponieważ prowadzą nocny tryb życia, głośna muzyka w ciągu dnia lub odgłos przesuwanych mebli skutecznie je odstraszysierść lub włosy – kuny nie lubią zapachów innych zwierząt, więc w miejscu ich przebywania można wyłożyć po prostu ludzkie włosy lub kocią albo psią sierść. Jak zwalczać kreta? Kretom można zapobiegać jeszcze zanim pojawią się na naszym podwórku. Trzeba zadbać o odpowiednie ogrodzenie, najlepiej na głębokość minimum 60 cm – kret zwykle nie kopie w głębszej ziemi. Ważne, by był to betonowy fundament lub kamienna opaska wokół całej działki. Możesz też użyć pionowej i poziomej siatki przeciw kretom. Zwykle mają one oczka o wielkości 1,5 cm, przez co nie pozwalają kretom na przedostanie się do ogrodu. Siatki poziome należy wyłożyć i przykryć około 10-centymetrową warstwą ziemi, a pionowe – wkopać wokół całej działki na głębokość około 60 cm. Jeżeli mimo to w ogrodzie pojawił się kret, należy sięgnąć po inne metody: odstraszające zapachy – np. kwas masłowy lub szmatka nasączona aromatyczną substancją włożona w otwory wejściowe korytarzy sprawią, że wyczulony węch kreta z pewnością tego nie zniesie i każe mu się wynieśćserwatka i maślanka – zmieszane i wlane do otworu wejściowego do korytarzaalkohol – kret nie znosi alkoholu, można więc w otwór korytarza wstawić odwróconą butelkę po winie, wódce lub szampanierośliny odstraszające – np. lilie, czosnek, chrzan, szachownica cesarska, czarny bez, mięta pieprzowahałas – zwykłe zabawy dzieci, tupanie po trawniku, urządzenia emitujące dźwięki, czy pręty metalowe wbite w ziemie z zawieszonymi na nich butelkami czy puszkami – to wszystko skutecznie odstraszy kreta, który charakteryzuje się doskonałym słuchem, przez co nie znosi hałasu. Są także metody mechaniczne zwalczania kreta: pułapka rurowa – z obu stron zakończona drzwiczkami otwieranymi jedynie do wewnątrz; taką pułapkę ustaw przy korytarzu kreta i czekaj, aż do niej wejdzieakumulatorowy lub solarny odstraszacz emitujący drgania oraz fale dźwiękowe słyszalne tylko dla kreta i bardzo dla niego nieprzyjemnekarbid i płyny zawierające ten związekgranulaty do trawników wydzielające nieprzyjemny dla kreta zapach, a jednocześnie biodegradowalne i przyjazne środowisku. Są także do wyboru łapki kleszczowe lub świece dymne, ale to metody, które zabijają te zwierzęta, więc po takie środki polecamy sięgać dopiero wówczas, gdy wszystkie inne odstraszacze zawiodą. Jak się pozbyć nornicy? Nornica to szkodnik, którego z pewnością skutecznie odstraszą koty i psy domowe, a także drapieżne ptaki, bociany czy czaple. Jeśli więc zaprosimy je do ogrodu, problem nornicy może być szybko rozwiązany. Dobrym sposobem na nornice jest także sadzenie roślin o odstraszającym zapachu. Należą do nich czosnek, rumianek, mięta, korona cesarska, gorczyca, wilczomlecz, a także czarna porzeczka. Sprawdzą się również urządzenia emitujące nieprzyjemne dla nornicy dźwięki oraz wkładanie do tuneli nornicy ząbków czosnku lub liści orzecha włoskiego. Pomocne w walce z nornicą jest także przekopywanie gleby i usuwanie chwastów. Jak więc łatwo zauważyć, istnieje cały szereg naturalnych metod zwalczania szkodników w ogrodzie. Wówczas możemy skutecznie odstraszyć te zwierzęta i sprawić, że nie będą chciały wracać do naszego ogrodu. W ostateczności, jeśli wszystkie inne metody się wyczerpią, wówczas pozostają metody mechaniczne. Kuna domowa, kamionka (Martes foina) to gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, blisko spokrewniony z kuną leśną. Futro jest brązowe, złożone z włosów ościstych i wełnistych. Jak wygląda kuna? Wierzch głowy i tułowia jest ciemny, boki jaśniejsze. Na szyi biała plama (rzadziej z żółtym nalotem), biegnąca w kierunku łap. Sylwetka kuny domowej jest szczupła, wydłużona. Kamionka ma długi i puszysty ogon (około połowy długości całego ciała).Zdjęcia - galeriaKliknij w obrazek, aby go powiększyć lub wyświetlić galerię, pokaz slajdów i dodatkowe opisy zdjęć. © - POWIĘKSZWystępowanie i środowisko PLKuna domowa występuje w Europie i Azji - od Portugalii po zachodnią część Chin. Nie występuje na Wyspach Brytyjskich, w Skandynawii i na północny Rosji. U nas kuna domowa jest obecna na terenie całego kraju. Pierwotnie to gatunek górski (do dziś w Azji). To gatunek synantropijny. Kamionka mieszka często w budynkach na ich strychach, lubi leżeć pod maską samochodu na ciepłym silniku. Można ją też spotkać w centrach miast. Występuje też na terenach rolniczych, na skrajach lasów, na terenach życia i zachowanieTo ssak o aktywności nocnej. Młode są aktywne także za dnia. Podczas silnych mrozów kuny nie opuszczają schronienia. Zwierzę to bardzo dobrze wspina się na drzewa, chodzi po murach i gzymsach. Dobrze pływa. Rozkopuje kretowiska, nory gryzoni, gniazda trzmieli i os. Zimą kopie w śniegu. W poszukiwaniu pokarmu kuna może dziennie pokonać 5 km, a czasem dużo więcej. Kryjówka kuny może znajdować się w różnych szczelinach, norach, dziuplach, czy ptasich gniazdach. Zimą nierzadko kryjówka znajduje się w izolacji cieplnej budynków. Legowisko może mieć wymiary około 40 cm. To samotnik, który tylko w okresie rozrodu łączy się w pary. Kuna znaczy swój areał moczem i kałem. Samiec utrzymuje dużo większe terytorium niż samica. Długość życia wynosi około 5 lat. Morfologia i anatomiaKuna leśna osiąga o 42 do 56 cm długości ciała i ciężar od 1 do 2,5 kg w przypadku samców i od 0,85 do 1,5 kg w przypadku ofiarami kun padają norniki i inne gryzonie, młode zające, ptaki, płazy, gady, owady. Zjadają też ptasie jaja, odbywa się w lipcu. Samiec goni się z samicą, wydając przy tym głośne krzyki. Ciąża trwa 236-275 dni. Samica w marcu lub kwietniu rodzi 3-8 młodych, choć zazwyczaj jest to liczba 4-5. Młode otwierają oczy dopiero po miesiącu. Samica karmi młode mlekiem przez 45 dni. Młode stają się dojrzałe płciowo po 2 i zagrożenia LCGatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce to gatunek łowny z wyznaczonym okresem nazwa kuny to szopówka lub następujące podgatunki:Martes f. bosniaca, Brass, 1911Martes f. bunites, (Bate, 1906)Martes f. foina - kuna domowa, (Erxleben, 1777)Martes f. intermedia - kuna kaszmirska, (Severtzov, 1873)Martes f. kozlovi, (Ognev, 1931)Martes f. mediterranea, (Barrett-Hamilton, 1898)Martes f. milleri, Festa, 1914Martes f. nehringi, (Satunin, 1906)Martes f. rosanowi, V. Martino & E. Martino, 1917Martes f. syriaca, (Nehring, 1902)Martes f. toufoeus, (Hodgson, 1842)PytaniaJakie zwierzę buszuje w samochodzie? To zwykle kuna domowa. Kuny domowe od niedawna mają w Europie zwyczaje przebywania pod maską samochodu, korzystając z ciepła silnika. Przy okazji lubią przegryzać przewody instalacji elektrycznej, gumowe elementy. Sam kilka razy znalazłem pod maską samochodu na silniku suchy chleb, kawałek mięsa, a raz nawet kompletny szkielet ryby. Jak się pozbyć kuny domowej z samochodu? Stosując środki wydzielające silny zapach drażniący kuny. Mogą to być specjalne środki w aerozolu, maści, kostki zapachowe. W ten sposób można najłatwiej odstraszyć to zwierzę. Jak wyglądają odchody kuny domowej? Odchody kuny domowej są wydłużone, spiralnie skręcone. Mają rozmiary 1 cm średnicy i 6-10 cm długości. Zawierając nierzadko pestki owoców. Jakie odgłosy wydaje kuna? Najczęściej są to hałasy związane z baraszkowaniem młodych na strychu. Podczas godów samiec i samica pokrzykują na dachach. Jak odróżnić kunę leśną od domowej? Kuna leśna i domowa (kamionka) są do siebie bardzo podobne. Ich odróżnienie na podstawie bardzo krótkiej obserwacji jest trudne. W obu przypadkach zmienność ubarwienia ale i wyglądu jest duża. Rozróżnienie gatunku może się odbywać po kształcie i koloru plamy na szyi (u kuny leśnej jest ciemna, u kuny domowej jest jasna), barwie nosa (ciemna u kuny leśnej, jaśniejsza u domowej).Kalendarz przyrody123456789101112Opis ● Kuna domowa odbywa gody. ◂▸ Samica kamionki wydaje na świat tylko bieżące wydarzeniaPokrewne gatunki ssakówSobólMartes zibellinaŁasicowateZobacz inne gatunkiz tej cuchnące ssaki świataCzłowiek nie ma dobrego węchu. Są jednak zwierzęta, które człowiek wyczuje po zapachu z odległości nawet kilkuset metrów. Ile śpią ssaki?Ssaki potrafią przesypiać w głębokim śnie naprawdę długi okres czasu. Jakie ssaki śpią najdłużej, a które nie potrzebują zbyt wiele snu?Najmniejszy ssakJakie ssaki osiągają najmniejsze rozmiary na świecie, a jakie w Polsce? Gdzie można je spotkać?Największy ssakKtóry z saków jest największy na świecie, a który w Polsce? Czy w historii żyły większe ssaki niż obecnie? Czy są to ssaki wodne czy lądowe?Jak dużo jedzą zwierzęta?Czy tylko człowiek bywa obżartuchem? Czy w świecie zwierząt również można znaleźć łakomczuchów? Ile pokarmu zjadają różne zwierzęta?BibliografiaWykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015 Alfred Brehm - Życie zwierząt. Ssaki, PWN 1963 pod red. Kazimierza Kowalskiego - Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975 Praca zbiorowa - Ilustrowana encyklopedia ssaków Polski - atlas, ISBN 978-83-7705-871-8, FENIX 0 © 2018-07-07, GAT-4004Data aktualizacji artykułu: 2022-05-14Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.

jak wygląda zwierzę kuna